Hier een link naar een gizmo site dat ik elke dag lees. Ik plaats m omdat ik er wat mee kan winnen. Het artikel is:
http://www.ohgizmo.com/2006/12/04/ohgizmo-holiday-giveaway-1200-worth-of-stuff-and-counting/#more-4005
De site:
www.ohgizmo.com
Markopreis.nl!
Dag vrienden en familie,
Op deze pagina kunnen jullie voortaan m’n avonturen voor de aankomen 8 maanden volgen. Ik zal foto’s plaatsen en stukjes schrijven over waar ik ben en wat ik doe en gedaan heb, zodat ik jullie niet allemaal apart hoef lastig te vallen met mailtjes.
Reistijd is van 8 februari tot 7 oktober.
Veel plezier in de kou y hasta luego!
Voor iedereen die per ongeluk op dit log teregt is gekomen. Ik ben verhuist, zowel van land als van weblog. De nieuwe avonturen staan http://markmexico.web-log.nl/ hier.
Mark
Ik je ga nu niet meer een uitgebreide beschrijving geven van wat ik gedaan heb en de fotos kunnen wel wachten tot ik jullie allemaal weer zie. Ik ben de afgelopen dagen naar Colima en Manzanillo (aan de kust) geweest, erg heet, klam maar mooi. Wat pre-historische graven, vulkanen, stranden en zwembaden bezocht, maar dat horen jullie thuis wel.
Wat iedereen nu aan me vraagt over de email is wanneer ik thuis kom. Dat is dus:
8 oktober, 16:55 uur met vlucht AF 2040 vanuit Parijs
Fans en spandoeken zijn welkom
Ik kan niet echt zeggen dat ik er naar uit kijk om weer zo lang in Nederland te moeten blijven (tot februari?), maar gelukkig zie ik jou daar weer, op suzannes verjaardag, in Deventer of misschien in de kroeg. Ik ben de eerste 2-3 dagen in Steenwijk, daarna moet ik naar school om wat dingen te regelen en ben ik dus een week in Deventer.
Ik hoop dat iedereen het leuk-interessant-tijdverdrijvend heeft gevonden om mn logs te lezen, het heeft me tijd genoeg gekost 
nu is het over en we zien elkaar snel weer,
Mark
Zo, na ruim een maand zonder internet ben ik weer online. Thuis en draadloos! Nu hebben we een andere provider, eentje die het hopelijk wat vaker doet.
Wat heeft Mark de afgelopen tijd gedaan.. Nou niet zo gek veel eigenlijk. We hebben veel geschilderd en nieuwe dingen gekocht (wasmachine, koelkast, boekenkast, kleren). Verder heb ik nu prive les spaans van een mexicaanse vrouw die 20 jaar lang in Nederland heeft gewoont en daar secretaressen heeft opgeleid. Ze kan zelfs beter spellen (in het nederlands en spaans) dan ik, maar voor velen van jullie zal dat meer een bevestiging zijn van wat jullie de afgelopen 7 maanden hebben gelezen van mij dan dat het een verassing is. Ik denk serieus dat mijn schriftelijke engels nog beter is dan mijn nederlands, nu mn spaans nog. Dat gaat in iedergeval de goede kant op, ik begrijp steeds meer en leer nu tenminste mexicaans spaans in plaats van spaans spaans. Dat is nog wel lastig, want elke schriftelijke cursus die ik gedaan heb waren in spaans spaans. Woordenboek idem dito, erg vervelend als je steeds de verkeerde woorden leert of de woorden die in het mexicaans wel kunnen, maar waar een ander synoniem van gangbaarder is. Goed, het verstaan van de meeste Mexicanen blijft lastig omdat ze zo snel praten, maar als ze langzaam praten kan ik alles verstaan en kan ik ook gewoon terugpraten, in verleden, voltooide en toekomstige tijd. Het geluk is dat de mexicanen meestal de makkelijkste vorm van werkwoorden gebruiken, zo hebben ze een toekomstige tijd voor werkwoorden, maar gebruiken ze die vrijwel nooit omdat je ook gewoon ik ga/zal plus het hele werkwoord kunt gebruiken. Ideaal die luiheid. Een ander voordeel is dat privxe9 les hier niet zo veel kost. 100 pesos per uur, dus ongeveer 8 euro, daar werkte Mark bij de AH 50 minuten voor.
Nog een voordeel aan Mexico, ze zenden hier American Football uit! WOOHOO! 
Afgelopen paar dagen zijn we dus in Tepic geweest bij Yurinaxb4s vader en broer(s). We hebben niet echt veel gedaan, zoals gebruikelijk, behalve dan een van de bergen rondom de stad beklommen. Hoogte was 1450 meter en dat hebben we in ongeveer een uur gedaan. De wegen waren ongelovelijk stijl, wat nog lastiger is om naar beneden te komen, en de temparatuur was vreselijk. 32 graden en te vochtig voor woorden. Gek genoeg heb ik geen spierpijn in mn benen. Foto’s van de klim en van Queretaro staan op de foto site.
Verder ben ik nu opzoek naar een taalcursus in de stad, daarover meer in het volgende log.
Geheel volgens mexicaanse traditie laat de techniek het land weer in steek, met name ons appartement. 3 weken lang geen internet en soms tv, soms niet. Als je belt hangen ze vriendelijk op en als je langskomt bij de kabelmaatschappij beloven ze iemand te sturen die in 1/4 van de gevallen daadwerkelijk komt, maar natuurlijk uren te laat. Dit is wel een beetje het verhaal van het land, op het eerste oog zijn de grote steden ontwikkeld zoals we dat in Nederland kennen, maar later blijkt het soms een hoop schroot met een laagje chroom. Oerdegelijke kwaliteit hebben ze nog niet op grote schaal uitgevonden, maargoed, voor een 3e wereld land (volgens de Verenigde Naties is het een 3e wereld land) is het natuurlijk superluxe, want ja, als we dan wel kabel hebben kun je zo 300 zenders bekijken mocht je dat willen betalen. Ik moet zeggen dat er ook dingen hier zijn die we in Nederland gek genoeg nog niet hebben bedacht, zoals een bioscoop waar je je benen niet in je nek hoeft te leggen en je zelfs vip stoelen met bediening kan huren. Wat dacht je van een bus waar je niet als een origami-papiertje ingevouwd wordt Goed, dat wat betreft de techniek.
Verder gaat alles hier nog steeds goed. Week of 2 terug zijn we in Queretaro geweest, iets (2 uur) ten noorden van Mex city. Erg mooi, koloniaal, rustig en toch groot. Hotel was 200 pesos per nacht, dus zo’n 15 euro, en het zag er zowaar goed uit. Nee, geen Guanajuato taferelen hoor pap en mam, dit was meer zoals het hotel van Lenin en Gabriella. Zie foto
Nu ben ik dus niet in GDL, maar bij schoonpap en zwager in Tepic. Yurina heeft maar 3 dagen school en deze week vielen al die dagen uit, vraag niet waarom. Dus het plan was om naar de zee te gaan, maar door de vele regen (het is nog steeds regen seizoen) zijn er nu kwallen in de zee. Mark past. Gelukkig lijkt Tepic ondanks zijn hoogte (700 meter boven NAP) ook net op een badplaats na een buitje. 20 cm water in de straten kijkt niemand van op, dat trekt vanzelf wel weer weg. Nu snap ik waarom niemand hier vloerbedekking heeft. Warm is het hier ook, de termomether van de supermarkt zei 32 graden, maar das wel wat optimistisch denk ik, laten we zeggen 28, lekker warm dus.
Verder doen we weinig, veel uitslapen, film huren, bioscoop gaan, shoppen in een van de onmetelijk grote en luxe shoppingmalls die ze hier hebben en naar de sportschool gaan. Ja pim, metin en ashraf jullie hoeven je geen zorgen te maken dat ik zonder conditie aan kom zetten bij studentensport deze herfst.
Voor diegene die het nog niet weten, ik ben op zoek naar een baan in Mexico. Nouja, opzoek, aan het orienteren zoals dat zo mooi heet. Eerst mn diploma, maar ik moet wel een idee hebben van wat de mogelijkheden zijn in Mexico. Ben er al achter dat ik iets moet gaan zoeken bij internationale firma’s en hotels, daar maak ik de meeste kans op een baan met een fatsoenlijk salaris, want lokale salarisen zijn om van te janken en een kilo aardappelen en laptop zijn hier vrijwel net zo duur als in Nederland. Huizen, auto’s en benzine kost dan weer minder en voor de verzekeringskosten hebben ze hier iets handigs bedacht: niet doen.
Ik zie al weer dat ik te veel type, volgende keer kortere update.
Zo, dan heb ik nu eindelijk tijd om wat te schrijven.
24 juli om 9:30 s’ochtends heb ik vanaf Beatrix airport het vliegtuig genomen richting Houston en van daar uit naar Guadalajara gevlogen. Rond een uur of 16:30 kwam ik aan en zag ik eindelijk na 5 maanden Yurina weer. En na bijna 6 maanden mn ouders, die al bijna een week bij Yurina zaten. De vlucht duurde in totaal ongeveer 6 uur, maar het leek een eeuwigheid voordat ik aankwam. Continental Airlines besloot me nog een beetje meer te tarten door mn bagage in Houston achter te laten, waardoor ik voor jan lul bij de bagageband stondt te wachten. Ach ja, veel maakte het me niet uit, maar als ze dat nou eerder hadden gezegd had ik eerder door de gate kunnen rennen.
Eenmaal bij Yurina thuis hebben we ongeveer 2 dagen doorgebracht in Guadalajara, veel geslapen en gegeten. Mn tweede dag in Guadalajara heb ik met Yurina Suzanne en Ruben van het vliegveld gehaald die de weken daarvoor door het zuiden van Mexico hebben rond getrokken. Na een nachtje slapen kwam Yurina’s broer Lenin met de grote pooier pickup (zie foto’s, die donker rode ford) en zijn we vertrokken naar Tepic, waar de Rodriguez familie woont.
Na een uur of 3 rijden kwamen we aan en kon de grote familie ontmoeting beginnen. Alles ging eigenlijk goed, Papa Rodriguez heeft redelijk wat engels bijgeleerd sinds de laatste keer dat ik hem ontmoet heb dus converseren met mij en mn ouders was geen probleem. Savonds zijn we met zn allen uit eten geweest (zie groepsfoto) en de volgende dag zijn we naar het strandhuisje van Papa geweest (zn naam is trouwens Hugo sr.). Ik, Yurina, Pap, Mam, Suzanne en Ruben. Later kwam Lenin er ook nog bij.
Het strandhuisje ligt in Guayabitos de Rincon, aan het strand Los Ayala, maar dat is toch redelijk loze informatie voor jullie aangezien jullie vast geen plaats in Mexico op de kaart kunnen aanwijzen Goed, een kleine badplaats aan de Grote Oceaan dus. Daar heeft Hugo sr. Lang geleden met zn twee broers een stuk land gekocht direct aan het strand en hebben ze er 3 strand huizen opgezet. Ongelovelijke toplocatie, tussen hotels en restaurants in, maar toch is dit stukje strand relatief rustig. Aan de fotos kun je denk ik wel een beetje zien hoe het en de omgeving eruit ziet. Ik denk niet dat er nog veel plaatsen op de wereld zijn waar ze op zon locatie een stukje grond te koop hebben (onder de miljoen euro dan). Leuk detail, de staat’s beroemste/beruchtste drugsdealer woont 2 huizen verderop.
In Guayabitos zijn we 4 dagen gebleven, beetje zwemmen, bootje nemen, fort bezoeken, door de mangroven varen, Suzanne en Ruben op de bus naar Mexico City zetten en in mijn geval: ziek op bed liggen. De doktor zei dat het een virus was en heeft me vol gedrogeerd met pillen, hydratatie vloeistof en een spuit met god mag weten wat. Toen we terug naar Tepic gingen was ik al wat beter, maar het heeft zeker een week gekost totdat ik nergens meer last van had. Na nog een nacht in Tepic zijn we doorgegaan naar Guadalajara. Daar weer een nachtje geslapen, gewacht op Lenin die dit keer met vriendin mee mocht met ons naar Guanajuato (ja alles steden beginnen hier met een G) wat een oude zilverstad is. Een mijn is daar nog open en die produceert op de dag van vandaag nog steeds 20% van al het zilver op de wereld. Dus zilver kost er bijna niets, goed excuus voor de vrouwen om zich vol te laden met sieraden.
In Guanajuato was ik al eerder geweest, vorig jaar toen ik met Erik Mexico aandeed. In februari van dit jaar was ik er ook al doorheen gereden, dus opzich voor mij was het niets nieuws, maar t was wel leuk om weer wat tijd met mn ouders door te brengen. Twee nachten en toen weer terug naar Guadalajara.
Mn ouders zijn nu naar Morelia vertrokken en daarna naar Mex. City om terug naar huis te vliegen. Yurina en ik zijn niet mee gegaan omdat ik nu eindelijk wel eens verlang naar wat tijd voor ons tweeen in plaats van overal heen te reizen. Tis leuk hoor, maar ik heb nu na 6 maanden wel genoeg gereist, laat mij maar even hier achter. Ik heb heel lang uitgekeken naar eindelijk alleen met Yurina te wonen, burgelijk, ik weet het, maar toch is leuk. Veel bijzonders doen we nu niet, gewoon schoonmaken, slapen, eten, bioscoop bezoeken, rekeningen betalen, ergens koffie drinken. Gister hebben we een wasmachine gekocht (ok, zij dan, maar ik was erbij) omdat toen Yurina opstond ze ineens vond dat ze er een nodig had. Het duurde lettelijk 2 uur van ingeving tot koop en we hebben maar een winkel bezocht. Ik heb haar voor gek verklaard natuurlijk en snap nog steeds niet dat mexicanen zo langzaam kunnen zijn met alles en dan met zon aankoop doen alsof er geen morgen is. Goed, het is haar geld dus mij hoor je niet klagen.
Verder hebben we wat dingen uitgerekend of en hoe we uit zouden kunnen komen als we hier in Guadalajara gaan samenwonen. Ik heb nog steeds geen idee of ik makkelijk hier aan een werk- of verblijfsvergunning kom, maar eerst maar eens kijken of we wel uit kunnen komen. Zal erg lastig worden, de stad is duur en loonslaven krijgen slecht betaald. Als ze als volwaardig psychologe aan het werk gaat verdiend ze omgerekend 550 euro netto per maand. De enige manier hier om veel geld te verdienen lijkt een eigen bedrijf te zijn, Yurina heeft de papieren en financiele middelen om een praktijk op te richten en het lijkt haar ook wel wat. Maarja, waar ik hier toch in godesnaam een baan moet vinden. Ik heb geen idee waar ik moet zoeken (kranten advertenties en arbeids bureaus hebben ze alleen voor ongeschoold werk) of wat ik wil doen hier. Het ziet er naar uit dat de vele hotels hier mij de beste kans geven.
Goed, daarover meer in het volgende log, nu ga ik boodschappen doen.
Voor diegene die denken dat ik niet ben aangekomen, rustig maar. Tis alleen dat ik niet overal en altijd internet heb in Mexico. In het begin had ik natuurlijk geen zin om te schrijven, ik had genoeg om handen zeg maar, en later zijn we (Ik, Yurina, Pap, Mam, Suzanne en Ruben) een stukje op reis geweest naar de kust toe. Suzanne en Ruben zijn al weer in Nederland, maar ik, Yurina en mn ouders zijn nu in Tepic, bij Yurinaxb4s vader. Morgen vroeg gaan we weer terug naar Guadalajara, waar ik en Yurina zullen blijven. Ouders gaan waarschijnlijk dan naar Guanajuato, maar of en wanneer, dat is volgens authentiek mexicaans gebruik nog voor vele invloeden vatbaar. De verhalen en (meer) fotoxb4s volgen later.
Mark
Update: Het zal nog wel even duren voordat ik een nieuw log maak. We zijn veel op reis gegaan, eerst naar Tepic en naar Guayabitos en morgen gaan we met Pap, Mam en Yurina’s broer met vriendin naar Guanajuato. Daarna zijn we nog even in Guadalajara, maar gaan de volgende dag gelijk door naar Morelia en waarschijnlijk wat plaatsjes eromheen en dan verder naar Mexico City. Pap en mam nemen daar het vliegtuig en Yurina en ik gaan de ambassade bezoeken om te kijken wat er moet gebeuren voor mij om een werkvergunning/visum te krijgen in Mexico, of voor Yurina in Nederland. Pas daarna volgen er meer verhalen over de hele trip en de ambassade.
Update2: Nieuw fotoalbum met de eerste foto’s van Mexico.
Hxe8, hxe8 eindelijk is het dan zo ver, Mark mag weg.
Morgenochtend vertrek ik om 9:35 vanaf Aruba en vlieg ik via Houston naar Guadalajara waar pap, mam en Yurina me staan op te wachten (hoop ik). Wat ik de laatste 2 weken heb gedaan? Onderstaande foto van mij in mn hangmat zegt genoeg denk ik. Tot in Mexico!
